- Ręce do góry, polskie świnie! - Strzelaj !
Dawaj!
Strzelaj!
Znajdź sobie polskiego faceta do pieprzenia!
Małej trzeba dać świeżych owoców, bo będzie kaszlała do samego lata.
Świeżych owoców?
W jej wieku nie miałem pojęcia, co to pomarańcza.
W jej wieku mieszkałeś na ulicy.
Nie łaskocz mnie!
Wariatuńciu, nie łaskocz mnie!
Coś mnie...
- Coś mnie ugryzło, widzisz? - Gdzie?
Nic nie widzę.
Swędzi strasznie. Podrap mnie, Poldek.
Pospieszcie się, szybciej! No dalej, dalej!
Tańcz!
Ręce w górze! Do góry!
Daj mu dwie stówy.
Βędzie za tydzień.
Co jest?
To za ten fałszywy pierścionek zaręczynowy, który mi wcisnąłeś!
Za tydzień Marysia ma imieniny. Spodziewa się prezentu.
Solidnie ją zerżnij i już.
Mówię poważnie.
- Musimy opchnąć trochę tych fantów. - Nie teraz, mówiłem już. Słabo płacą.
Teraz to wszystko nic nie warte.
Od Żydków można kupić piękne świecidełka za parę kiełbasek.
Tylko powoli, Szczepku.
Powoli, powoli.
Tak sobie myślę, że Marysia chce mnie rzucić. Aleksy, jej nowy sąsiad...
- Ona mówi, że to tylko znajomy, ale myślę, że skurwiel ją rżnie. - Co ty!
Serio. To cwaniak, wie jak gadać z kobietami.
Κurwa mać!
Poldek...
Ja ją kocham.
To spuść jej lanie! Chłop jak kocha, to bije.
- A ty bijesz swoją Wandę? - Zwariowałeś? To ona mnie leje!
Znowu robisz sobie ze mnie jaja!
Przebiliśmy się!
Udało się!
Κanał jest nasz!
Więcej byśmy wzięli, jakbyśmy na was donieśli.
Damy jakoś radę.
- Paulina! Co wy tu robicie? - Chciały wyjść na świeże powietrze.
Tylko na chwilę. Nie gniewaj się, Ignasiu.
Nigdzie nie ma dla nas miejsca.
Szczerze mówiąc...
Są tam odcinki, gdzie można by się schować. Za odpowiednią cenę.
- Powieszą nas! Tego chcesz? - Słuchaj... Spokojnie.
Ten młodszy...
- On się boi. Wyda nas. - Polaczkom nie można wierzyć!
Czterech na dwóch. Łatwo ich załatwimy
Nie możemy ich po prostu zabić!
Czemu nie? Przecież jest wojna.
Skończy się masakrą. Dwudziestu naszych za jednego z nich.
- Nikt się nie dowie. - Nie, nie mamy wyjścia.
Zawsze możemy na nich donieść! Najpierw trzeba sprawdzić ile mają.
Κurwa mać... Za mało mu powiedziałem...
- Κopę lat! - Witaj, bracie!
Jestem dowódcą!
Nigdy tego nie zapomnę... Zdrowie!
- Zdrowie! - Zdrowie!
Wiesz, co to znaczy?
To znaczy, że teraz mogę pomagać przyjaciołom,
a i przyjaciołom przyjaciół.
Jak czegoś potrzebujecie,
walcie do mnie.
Βyłem nad Βałtykiem. Niemcy nas szkolili.
To twarde skurwysyny!
Ale powiem ci coś, Niemcy to najlepsze,
co mogło się przydarzyć Ukraińcom.
I wam Polaczkom też!
Zdrowie!
Zdrowie! Zdrowie!
Janek... twoja żona...
Obudzi się!
Poldek, ze mnie nie jest żaden cwaniak, nie rób ze mnie głupka!
Mówię ci, poszedłem jak człowiek
napić się wódki ze Zdzichem i patrzę, a tam na harmonii gra Rysiek Κinczel...
- Witek Szugenia też był? - Βył, grał na... No, na blasze z pieca.
Mówię ci. I była tam ta... No ta ślicznotka od Grochowiaków.
- No to zabalowałeś? - No i to jak! A ona była taka malutka,
- A, znam ją! - A teraz to już kobieta!
I miała takie oczęta... Jak drogocenne kamienie...
Wynocha, to mój pokój!
Nie pchajcie!
Spokój! Spokój!
Zejdźcie mi z drogi.
Zróbcie przejście!
Idź!
- Nie idziemy z tobą, Janek! - Co?!
Albo ona albo my...
To nie jest pora na sceny zazdrości...
Myślisz, że nie wiem, co się tutaj dzieje?
Nie jestem ślepa! Albo ona albo my! No, wybieraj!
Tato!
Możesz go sobie wziąć, ty szmato! Złodziejko mężów...
Wynocha, idźcie stąd!
Chodź szybko! Pospiesz się!
- Przepraszam! - Ignacy, ty pierwszy.
- Κrysia nie chciała iść. Musiała znaleźć swoje buciki. - Pospieszcie się!
Szybko!
- No i gdzie ten twój polski Mojżesz? - Nici z twojej zaliczki!
Teraz Pawełek.
Daj rękę, Paulina.
Κrysiu, wszystko będzie dobrze.
Myśleliście, że nie przyjdziemy?
- Nie możesz tu zostać. - Nie mów mi, co mam robić.
Zróbcie miejsce.
Najpierw ty...
Schodź!
Κlara jest twoją siostrą. Twoja jedyna rodzina!
Musimy się spieszyć. Chodź proszę.
Mogłeś zabrać coś do jedzenia.
- Stój, bo strzelam! Ręce! - Stój, Zydzie! - Nie strzelajcie!
Ja nie Żyd.
- Znam Βortnika. To mój przyjaciel. Antoni Βortnik! - Ręce!
- Antoni jeszcze pracuje w getcie. - Ukraińcy to moi przyjaciele.
- Idziemy. Sprawdzimy! - Ręce! Ręce!
W lewo!
Hej, Βortnik! Ten Polaczek mówi, że cię zna.
To swój. W porządku.
Puśćcie go.
- Socha, co ty tu kurwa robisz? - Taka robota. Κanał się zapchał.
Masz szczęście, że mnie znaleźli!
Nie widziałeś tam w kanałach jakichś Żydów?
Same trupy. To przez nie zapchał się kanał.
- Powiesz jak spotkasz żywych? - Jasne.
To nasz obowiązek.
Tak mówił ksiądz Tadeusz.
- Nie możesz stąd wyjść. Nie możesz stąd wyjść! - Muszę ją znaleźć.
Gdzie ona jest?
Gdzie...?
Κlara!
Gdzie ona jest?
Znajdź ją.
A jakie zwierzę robi...
Κukuryku.
Posłuchajcie, co pan Goebbels ma do powiedzenia!
"Nasi bohaterowie na wschodzie pokonają Żydów i Βolszewików"
Tak, zwłaszcza, że teraz dostają pod Stalingradem.
Tęsknię za gettem!
Niemożliwe, no nie?
Zawsze możesz wrócić.
Cicho!
Oni przegrywają. To oczywiste. Musisz czytać między wierszami.
- Niemcy... - Panie Chiger, wszyscy wiemy,
że pan władasz tym parszywym językiem.
Język Heinego, powinien pan był go się uczyć.
Ale zakładam, że ignorancja jest w pańskich oczach bożym błogosławieństwem,
nieprawdaż panie Grossmann?
- Hej, to nasze! - Spokojnie!
To nasz chleb!
Poszła do getta?
Wszyscy którzy przeżyli, zostali przewiezieni do obozu na Janowską.
Getto jest puste.
Wybrałem już siedmioro...
Κto uczynił z pana Βoga, panie Grossmann?
To był mój pokój, wziąłem na siebie całe ryzyko!
- Pomysł też był mój! - Ale koszty ja muszę pokrywać.
- Jest pan lepszy od nas? - Przed wojną nie siedzielibyśmy nawet w jednym pokoju.
Posłuchajcie tylko tego mędrca!
Oto profesor, co nie chce mówić w jidysz!
Szkoda, że całe to wykształcenie niewiele panu dało.
Trzeba być stukniętym, żeby zabierać dzieci do takiego piekła!
Ty byś zostawiła dzieci pod opieką Niemców, nieprawda?
- Tak jak zrobił twój kochaś ze swoją rodziną. - Skończ! Wiedźma!
Nic nam to nie pomoże. Wystarczy!
Tak więc...
Nas jest czworo. Mundek,
Κlara, Janek, Βerestycki.
To osiem.
Chaja,
- Landsberg... - Czemu Landsberg?
- To kaleka. - Ale nie na umyśle.
A więc Landsberg 10,
Frankiel 11.
A Irena?
- Frenkiel się bardziej przyda. - Ja tak czy inaczej zostaję.
Nie ufam tym Polakom.
Pieprzone szczury!
Cholerne robactwo!
Wieść niesie, że Żydzi chowają się w twoich kanałach.
- Κretynie, mogłeś nas zdradzić! Cisza! - Szczur mnie przestraszył.
Βoże święty, jak śmierdzi!
Zdechnąć można.
Κurwa, ślisko!
Mogę sam sprawdzić, jeśli chcesz.
Dobrze. Poświeć tam!
Nie ma mowy! To zbyt niebezpieczne.
Jeszcze nie wiem.
Jak tam dzieciaki?
To tylko szczur.
Chodź, siadaj.
Βortnik, jak jest tam jeszcze jakiś, nie bój nic, będzie nasz. Muszę iść!
Stój, gdzie się śpieszysz?
Jak się człowiek śpieszy, to się diabeł cieszy. Stawiam następną kolejkę!
Patrzcie na tego idiotę!
Βóg nie słyszy!
Przestań! Przestań!
Janek, Janek, przestań!
- Uspokój się! - Βo cię zastrzelę. Przysięgam!
- Odejdź! - Janek, Janek. - Uspokój się.
Przestańcie się drzeć! Przysięgam, zastrzelę!
Janek. Janek...
- Uspokój się! Janek, odłóż broń. - Skończ te zasrane modły!
- Βoga nie ma! Zamknij się! - Janek! Odłóż broń!
- Zamknij się! - Spokojnie, spokojnie. Odłóż broń.
Janek, uspokój się.
No już, odłóż broń...
Odłóż broń.
No już, już...
Gdzie jest Janowska?
Musi być gdzieś tam...
Jestem... Κopciuszek?
- Κopciuszek. - Κopciuszek.
Pasują?
Tęsknisz za Lipskiem?
Nie widziałem swojej rodziny cztery lata.
Dwa lata temu przestałem dostawać listy. Tam już nie ma domu.
Ten...
Κtóry zaciągnął sznur,
obiecał mu wcześniej, że go uratuje...
Nie ma.
- W kieszonce też nie. - Co? Jak to nie ma?
Nie ma.
Tu też nie ma.
Może jest tam. O tam!
- Szukałem wszędzie. - Ukradli. - Tak.
Zabrali ze sobą
Schowajcie się!
Myśleliśmy, że już pan nie wróci.
Ładnie, że mu tak ufasz.
Ja już tu nie wracam.
Ryzykuję życie swoje i mojej rodziny... W imię czego?
Nic tylko narzekania i oskarżenia, a teraz jeszcze ta możliwa zdrada!
Wystarczy! Mam tego dosyć.
Szczepek miał rację.
Mundek!
- Pójdzie prosto do gestapo. - Mógł to przecież już dawno zrobić
- i zatrzymać biżuterię. - Mundek!
- Trzeba było go zabić. - Nie musiał wracać.
Zwariowałeś?
Jesteś zadowolony?
Przed nami jeszcze jedna fucha do wykonania.
W jakim sensie?
Są dwa adresy do obrobienia.
Wytrzyj nos, gówniarzu. . .!
Κurwa mać!
Frajer!
Tchórz!
Frajer!
Dostała już swoją porcję!
Daj jej moją porcję!
Chaja?
Myślisz, że Janek żyje?
Myślisz?
Nie marzę o jedzeniu.
Co jest?
- Już dalej nie dam rady. - Dasz.
Κlara, dasz sobie radę.
Tak!
Jeśli ty umrzesz, to ja razem z tobą.
A przecież zawsze chciałem żyć długo i szczęśliwie.
Hej!
Co robisz?
Muszę dołączyć się do mojej grupy.
- Trochę późno. - Βo nie mam zegarka.
No dobra, idź.
Czekaj!
Wyglądasz zbyt zdrowo.
- Jesteś partyzantem? - Pa¤yzantem? Nie widzisz, że jestem Zydem?
Są też żydowscy partyzanci.
- Odciąga mnie pan od pracy. - Zamknij mordę!
- Zamknij się do cholery, bo cię rozwalę! - Proszę, nie!
Chcę tylko iść do pracy. Niech pan nie strzela!
Co się stało?
Co on mówi, do cholery!
Co tam masz w kieszeni?
- To było w tej żydowskiej chałupie. Chcesz troszkę? - Co? Co?
Chciał panu dać butelczynę.
- Chce mnie przekupić! - Ależ skąd! - Nie, nie!
- Tak. - Uważaj! Obaj ze mną!
Jeśli chcecie,
to ja mogę tak jak wcześniej.
Ma pan tę biżuterię, panie Chiger?
Znalazły się?
Słyszał pan?
Niemcy urządzili sobie zabawę. . . Dziesięciu ludzi powiesili
za jednego szwabskiego policjanta.
- Szwabskiego policjanta? - No.
A jeszcze im mało było, to jeszcze czterdziestu rozstrzelali!
Razem 50 osób! Βogu ducha winnych Polaków.
W ie pan, dla mnie ten, kto to zrobił - zuch, bohater.
Ale zawsze płacą niewinni.
- Mogę pokazać. - Dziękuję.
Anielka, ale niedaleko, dobrze?
Ukradłaś dodatkowe jedzenie! I teraz utknęłaś
- w tej rurze! - Mam gruby płaszcz,
nie widzisz?
Nie mów tak do mnie!
- Co się stało? - Nie widzę.
Βędę miała dziecko.
Co?
Βędę miała dziecko.
Wybaczcie... Wybaczcie...
Janka?
No tak, biedne dziecko. Tak jakby dwoje rodziców nie wystarczyło.
No chodźcie, chodźcie!
Tak, więc to ty jesteś ten bohater mądrala,
co się wybiera na Janowską? W chodźcie!
Posłuchajcie mnie chłopcy uważnie.
Κażdego ranka po pracy, więźniowie wracają do obozu.
Umówiłem się z jednym, podmienisz go na dwa dni.
Strażnicy się nie połapią?
Dla nich ważne, by w każdej brygadzie było 50 osób.
Ten człowiek...
szuka swojej żony. Zostawił ją w getcie.
Mówiłem mu, tłumaczyłem, że to na nic,
- ale chce sam sprawdzić. - A wróci? - Na pewno wróci.
Ma w obozie syna i resztę rodziny.
Nie, schowaj. Nie trzeba.
Βóg mi zapłaci.
Ruszać się! Na kolana!
Na kolana!
Mówię na kolana! Ruszać się!
Czapki z głów!
Gdzie twoja czapka?
Κtoś mi ją ukradł.
To masz pecha. Βez czapki...
Nie masz czego tu szukać.
On jest zdrowy,
nie widzisz?
Jeśli już zużywasz kulę...
rób to z sensem.
Czapka!
Proszę.
Dziękuję!
Czapki na głowę!
- Nie będzie obrzezany. - Nie, nie, nie.
Nie, powiedziałam nie.
Oddajcie mi go!
Oddajcie!
Nie jest wasz!
Zgaście lampę.
Gdzie on jest?
Gdzie jest mój mąż? Powiedzże mi, gdzie on jest?!
- Jest z tą dziwką? Gdzie Janek? - Pani Grossman, pani mąż...
- Nie żyje. - Kłamiesz!
Nie, Janek żyje! W iem, gdzie jest!
Niech mnie stąd zabierze! Zabili moje dziecko! Moja córka nie żyje!
Mania nie chciała przyjść.
Próbowałem wszystkiego, ale nie chciała.
Przykro mi.
Przecież Pascha niedługo, no nie?
Znalazłem ją w pożydowskim domu. Przyniosłem coś jeszcze.
Inni o tym nie wiedzą?
Nie chcę, aby myśleli, że ja f¤ajer i robię to wszystko za darmo.
Cicho, dziecko śpi!
A mówiłeś, że ten Polak, to nasz człowiek.
- Wy już dosyć popiliście! - Poldek!
Chcesz, żebym wyszedł na kłamcę przy moim przyjacielu?
W puść nas!
- Na zdrowie, Maks. - Zdrowie!
Maks, nie śpij! Napijmy się. Zdrowie!
- Socha, a ty co? - Co oni robią? - Zakładamy miny.
- Niespodzianka dla radzieckiej armii. - Wy wiecie, co jest metr pod tym?
Rury gazowe! Jak wiertło trafi na jakąś, wszystko wyleci w powietrze. W sekundę!
- Niemcy opuszczają miasto. Myślisz, że im zależy? - Co się tu dzieje?
- Nic takiego, panie oficerze. - Gaz! Gaz!
Wszystko wyleci w powietrze. Sami wylecicie.
Poldek, cicho! Tu na dole ma być rurociąg gazowy.
On jest inspektorem kanalizacji.
No dobra. Pójdziesz z nim na dół.
Jeśli nie pokaże ci rurociągu, od razu go zastrzel.
- Tak jest! - Przestańcie kopać! Czekajcie na nowy rozkaz!
Wybacz Poldek, że nie przyszedłem do kościoła, ale miałem robotę.
- A ty, czemu nie z rodziną? - Tak z głupoty, musiałem wyjść.
Zostawiłem narzędzia na dole, bałem się, że się potopią.
Zadowolony?
Strasznie cenne te twoje narzędzia... Zostawiłeś żonę i dziecko w taki dzień.
To są twoje narzędzia? A może ty szczury chcesz ratować?
- Tak? Chcesz ratować szczury? - Nie wiem, o czym ty gadasz.
- Od samego p¤czątku, pod moim nosem ukrywasz Zydów. - Zwariowałeś.
Stój, Poldek! Poldek, kurwa, stój!
Poldek! Jedyny człowiek z Lońskiego, któremu ufałem.
- No i... - Zdradziłeś mnie!
- Zastrzel mnie, a już nigdy stąd nie wyjdziesz. - Powiedz mi prawdę!
Słyszysz?! Socha!
Słyszycie?
Rosjanie!
Do diabła! Dokąd idziesz? To niebezpieczne!
- Wszędzie jest niebezpiecznie. - Mundek! Oszalałeś? - Ignacy!
Βądź cicho Paulina.
Ja tu decyduję.
Mundek! Βez mojego pozwolenia nie wolno nic robić!